family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zaterdag 22 oktober 2016

Het laatste stukje

Ruben en Lisa sprongen vrijdag kiplekker weer uit hun bedjes. Mama helaas wat minder kiplekker. Maar ja ... De kindjes van mijn vriendin hadden zich ook verheugd op een uitje naar ballorig met Ruben en Lisa. En dus togen we toch in de ochtend richting Groningen. Het was erg gezellig.  De mama's konden kletsen terwijl de kinders zich uitleefden in de apekooi.
Vandaag stond in teken van het normale ritme weer oppakken. Vanochtend Lisa naar voltige en Ruben kon deze keer thuis blijven omdat papa vandaag ziek thuis was :-(
Vanmiddag waren ook de buurkindjes weer thuis en hebben ze heerlijk met elkaar gespeeld. Ze bleven gezellig eten ... nu op tijd in bed en nog een zonnige zondag voor de boeg.


donderdag 20 oktober 2016

schaatsen

Einde van vorig winter kregen Ruben en Lisa nieuwe schaatsen. Helaas belanden deze toen gelijk op zolder. Vanochtend eindelijk weer uit de doos gehaald. De kids hadden er zoveel zin in...schaatsen... en wauw wat deden ze het goed vanmiddag op de ijsbaan in Kardinge. Super trots


Helaas stapten ze beiden in bed met hoofdpijn. Hopelijk van de intensieve middag en geen virus ofzo iets. Morgen mogen ze weer in actie..alleen dan in ballorig. Maar nu eerst lekker slapen en dan eerst maar kijken hoe de gezondheidstoestand ervoor staat


maandag 17 oktober 2016

vakantie

De herfstvakantie is begonnen... heerlijk!! Zaterdag had ik een feestje van een lieve vriendin die 40 was geworden. Ik kon gezellig een nachtje blijven logeren. Dus oma kwam hier bij de kids de boel regelen. Zondag kwam Theo mijn weer halen samen met Ruben en Lisa. Op de weg naar huis hebben we het boomkroonpad bezocht. We hebben niet alleen over de boomtoppen gelopen maar ook over de mensenmassa. Mega druk... helaas. Dus na een uurtje hadden we het wel gezien. Mama natuurlijk nog wel even gauw een paar leuke kiekjes gemaakt... dat kan natuurlijk ook niet anders met zulke leuke kinderen, hihi


Vandaag ging Theo met de kids naar het zwembad in Veendam. Suptropisch zwembad. Ruben en Lisa vinden het geweldig om daar heen te gaan met hun papa. Dus had ik thuis de handen vrij om alle huishoudelijke klusjes te doen. Klaar voor de rest van de week vakantie ...



maandag 10 oktober 2016

trots

Soms overvalt me het gevoel gewoon. Wat ben ik toch trots op onze lieve kinderen.
Ruben deed vanavond weer super zijn best met vernevelen, peppen, huffen, pillen slikken en alles zonder mopperen... ♡ en dan kom ik boven bij mijn bed en liggen er weer super lieve en netjes geschreven briefjes van Lisa. Zo knap!!



Iemand misschien nog een tip voor al de bakjes, die nu bij ons op aanrecht staan, met alcohol voor de vernevel- en pepsetjes??

donderdag 6 oktober 2016

3 oktober

3 oktober was de dag dat Theo & ik 11 jaar getrouwd waren. En dat moest natuurlijk gevierd worden. Lisa is om 2 uur vrij, dus hup de auto in en met ons 3en Ruben opgehaald van school. Daarna lekker gewandeld en gespeeld rondom hoornseplas. Bij paviljoen kaap hoorn samen heerlijk gegeten...

11 jaar geleden ♡
Uitje bij hoornseplas 


zondag 2 oktober 2016

Daar zijn we weer...

in het ritme van de nieuwe situatie! De eerste week hebben we wat gerommeld qua vernevelingen. Ruben was 15 minuten aan het vernevelen en dan nog was het cupje niet leeg. Zoeken en vragen naar oplossingen. Een nieuw cupje deed wonderen. Nu is hij na 7 minuten klaar met de tadim.
En tja hoe krijg onze stuiterbal gemotiveerd om te vernevelen... het snappen van een bacterie in je longen en het doel van vernevelen is een moeilijke kwestie (ik denk voor veel kinderen)... dus een sticker beloningskaart was de oplossing. Elke dag 3x vernevelen en dus 3 stickers. Elke week verdiend Ruben dan een plaatje van zijn felbegeerde lego doos, een gevangeniseiland van lego city. Aangezien de tadim 3 mnd(= 12 weken) gebruikt moet worden verzameld Ruben dus 12 plaatjes van zijn lego. En dan.... mag hij hem gaan kopen.
Tja ook wij twijfelden of geven van kado's een oplossing is want tja dit zal veel vaker voorkomen.  Het is deel van zijn leven en je kan het niet met kadootjes wegmaken. Maar voor nu is het een prima oplossing voor onze lieve stuiterbal en de toekomst... dat zien we dan wel weer.
Ruben voelt zich gelukkig prima. De bijwerkingen van de orale ab zijn beperkt gebleven met zo nu en dan buikpijn en misselijk. Maar morgen zijn die 2 weken alweer voorbij. En de tadim? die maakt Ruben hees / schor. Dat nemen we dan maar voor lief..over een paar weken weer blazen en dan hopen dat de longfunctie weer omhoog is gegaan.
Het zal in elk geval niet liggen aan onze vechtlust.

Groetjes van een 'zeer depresieve en zwaarmoedige moeder' (pffff) :-p die blij is met het leven en volop geniet van het leven met haar gezinnetje. En ja die het soms zwaar kloten vindt dat haar zoontje taaislijmziekte heeft en dat niet zomaar accepteert.
En voor de lezers die ge├»rriteerd worden door mij  stukjes... lees mijn blog dan niet. Niemand dwingt je!
Ik ga vandaag lekker genieten van de beginnende herfst! Kou fris wind regen... heerlijk!