Berichten

Berichten uit september, 2015 weergeven

kastanjes zoeken en een natte pak

Afbeelding
Zaterdag was het heerlijk herfstweer. Een park/ bos bij ons in de buurt is dan een favoriet kastanje zoek gebied voor ons. Dus hup de kids en hond in de auto geladen en op naar ekenstein. Eerst moest de speeltoestellen het ontgelden en werden er de nodige mooie foto's gemaakt ;-)
Daarna werd het tijd voor het zoeken naar kastanjes. Onderweg naar de kastanje bomen liepen we langs een vijver. Ruben en Lisa waren aan het dollen en gek doen. En ja hoor... je voelt het vast al wel aankomen... plons daar gleed Lisa de vijver in. Zo voorover met hoofd eerst. Tjee wat schrik je dan. Dus ik als een gek er naar toe rennen, maar het gras was enorm drassig. Dus boem daar lag ik (weer een aardbeving in Groningen :-p )
Uiteindelijk Lisa uit de vijver getrokken . Die was flink geschrokken en ook zich erg zeer gedaan. Zo met haar hals langs de steiger gegleden. Auwts.
Alle kleren uit hup mijn shirt aan en toen naar de auto. Ben blij dat we niemand tegen kwamen ... maar aan de andere kant, tjonge …

smelt

Afbeelding
♡♡

gekwakkel

Het houdt niet echt op. Vanochtend Ruben weer naar school al hoestend snotterend en met oorpijn. Er staat een operatie voor buisjes op de planning (4de x buisjes) maar ja dat duurt nog even. Vrijdag eerst naar de slaapdokter en dan wachten op een oproep. Ondertussen is het gekwakkel met onze Ruben. :-(

bij jezelf blijven

Hoe moeilijk kan het zijn...bij jezelf blijven. En toch..ik vind het lastig. De omgeving (lees familie school vrienden enz) hebben altijd meer invloed op me dan ik zou willen. En vooral als het om onze Ruben gaat. Mijn haren gaan omhoog en mijn aanvals-tanden komen bloot te staan. En toch loop ik vaak naar huis met mij staart tussen mijn benen. Niet omdat ik niet mijn zin niet heb gekregen, maar gewoon omdat 'ze' dichter bij mij zijn geweest dan ik eigenlijk zou willen.
De afgelopen weken weer veel moeten opstaan voor het welzijn voor Ruben. School ziekenhuis familie... pfff het kost me teveel energie en dat laat me dan weer zien dat ik meningen van anderen teveel aantrek. Loslaten hoor ik dan in mijn hoofd...maar oei zo moeilijk.