verdrietig

Ik denk dat alle moeders dat hebben... het allerbeste willen hebben voor je kind. Het is dan ook zo naar dat het soms zoveel moeite kost en de omgeving het niet merkt.
Bv spelen met vriendjes.  Het is heerlijk om te zien dat Lisa geregeld met en bij klasgenootjes speelt. "Mam ik wil graag bij.... spelen" en hup daar gaat ze. Geen moeite geen problemen.  Gewoon zoals het hoort. En dan heb ik thuis weer een verdrietig jongentje. Ik wil ook spelen met iemand... tja het zitten op speciaal onderwijs en ook nog ver weg maakt dat Ruben zijn klasgenootjes niet bij ons of Ruben bij hen kan spelen. En dat maakt me verdrietig...vooral om dat Ruben het zo leuk vindt om samen of bij iemand te spelen. Natuurlijk zijn er een paar vriendjes in de buurt en van de kerk. Maar die hebben vaak al iets anders want tja Ruben is niet altijd zichtbaar en klasgenootjes wel...
Ik weet ook dat ik van ouders niet kan verwachten dat ze altijd aan Ruben moeten denken...maar het maakt me gewoon zo verdrietig.
Morgen komt er weer een vriendinnetje van Lisa gezellig bij ons spelen en ik zie de bui alweer hangen... dus gauw op zoek naar een speelmaatje voor onze stoere jongen... wist niet dat zulke oogschijnlijke dingen zo veel moeite zouden kosten :-(

Reacties

  1. Het is gewoon niet leuk om te zien hoe jou stoere jongen door de situatie geen vriendjes in de buurt heeft.. jij bent een topmoeder als je daar zoveel mogelijk rekening mee houdt.. x

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het plan

pseudomonas

Met de neus op de feiten