family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zaterdag 6 september 2014

soms....

Nog niet zolang geleden ontdekte ik op facebook een pagina 'lotje&co' een stichting voor gezinnen met een zorgintensief kind. Hele interessante verhalen en quots. En ja ik voel me daar wel thuis want hoe je 'het went of keert' ook wij zijn een gezin met een zorgintensief kind. Erkenning en herkenning is wat ik vind op deze facebookpagina.
Elk gezin heeft zijn eigen gevecht en zijn eigen manier om daarmee om te gaan. Maar soms...soms lijkt het wel alsof ik de enige ben ik er heel erg zat van is. Soms lijkt het alsof ik de enige ben die geen zin heeft in de dagelijkse terugkerende dingen. Soms lijkt het alsof de wereld alleen maar positieve dingen wil horen en op hun achterste benen gaat staan als iemand zegt dat het niet goed gaat.
Iemand noemde dat een leven met een zorgintensief kind lijkt op een rit in een emotionele achtbaan. En dat is wat het is....vaak sta je boven op een top en jubel je het uit, maar ook vaak hang je onderste boven of word je met een klap naar beneden gegooid. Dat zijn de mindere momenten die eigenlijk weinig mensen kunnen snappen. Want als ze dan je kindje rond zien huppelen (ogenschijnlijk gezond) dan heb je toch geen reden om zorgen te maken?! En zo heb je soms zo'n dag dat je dus onderste boven hangt... gelukkig gaan die ook wel weer voorbij ;-)

2 opmerkingen:

  1. Ooo Esther wat heerlijk herkenbaar .Ik zit op een forum van facebook met mensen die een hersentumor hebben gehad. En soms ja soms ben je het allemaal zat en voel je je alleen met je zorgen en verdriet. Nu zijn mijn zorgen minder en anders dan die van jullie. Maar ik herken het dat je af en toe mensne nodig hebt die het in een soort gelijke schuitje zitten dan jullie . Waar je gewoon kan zeggen ik ben het beu vandaag en dat er dan iemand op staat en een arm om je heen doet en het zelfde zegt. Zonder dat je te horen krijgt dat je positief moet blijven. Want nee dat lukt heus niet altijd kan ik me iets bij voor stellen. Knuf Gea

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Esther, nee hoor, dat is heel herkenbaar., Maar hardop uitspreken doe je meestal niet, dat is nogal confronterend.
    Je blijft doorgaan, want je moet wel, je hebt geen keuze.
    Sterkte in alles, groet van Martina

    BeantwoordenVerwijderen