family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zaterdag 7 september 2013

zaterdagochtend drama

het is vroeg als de kids vanochtend wakker worden. Theo moet vandaag wel aan het werk, maar we liggen nog wat te doezelen en de kids huppelen boven rond. Tot dat....
Lisa op het draadje van Rubens infuus gaat staan. WAAA nee toch en precies het draadje wat aan het infuus vast zit. Wat een geluk dat de verpleegkundigen in het UMCG dit draadje dubbel beveiligd hadden met allerlei tape. Maar ja het bloed liep al terug en ab liep uit het bolletje.
Dus de boel vlug dicht geknepen, kleren aan en roetsj naar het delfzichtziekenhuis. Natuurlijk eerst even gebeld of ze een nieuw draadje voor ons hadden want tja hiervoor gaan we niet helemaal naar het UMCG! Ruben helemaal overstuur en de kans zat erin dat er een nieuw infuus geprikt moest worden. Maar gelukkig kon de zuster het nog goed doorspuiten nadat er weer een nieuw draadje op zat. Piiefffwww gelukje.
Toen thuis achter een nieuw bolletje ab aan want we komen nu 1 te kort. Apotheek kon het niet leveren zo snel en dus naar de dokter gebeld. Gelukkig had 1 van de kinderlongartsen dienst en in overleg hebben we nu besloten om morgenmiddag, na de tobra ab, te stoppen. Een geluk bij een ongeluk dus. Maar tjonge wat een begin van deze zaterdag... dat wordt de rest van de ochtend bijkomen.... maar we zijn zo blij dat het infuus nog steeds zit. (al bijna 2 weken nu)

3 opmerkingen:

  1. He ik kan me de stress goed voorstellen. En dan vlak voordat de kuur klaar is misschien nog opnieuw prikken, dat is geen lolletje. Gelukkig allemaal opgelost.
    Wel fijn dat het infuusje zolang goed heeft gezeten, dat kan ook anders.
    Nou de laatste loodjes zullen we maar zeggen, sterkte nog even.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oeps, wat een schrik. Arme Lisa en Ruben. Gelukkig is het meegevallen. Het einde van de kuur is nu in zicht en hopelijk heeft de ab zijn werk goed gedaan.
    Groeten,
    Anja (cf café)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Zo dat is balen zeg, Ik ben net 4 weken er vanaf, en ik kan me de stress levendig voorstellen. Heb het volle bolletje van het aanrecht laten vallen... dan slaat je hart even over als de lijn je arm naar beneden trekt.
    Maar het verbaast mij, hadden jullie geen zout mee gekregen om de lijn af en toe door te sluiten, bijv. voor dit soort ongelukjes?
    Het was voor mij voor het eerst, maar ik had alle toeters en bellen mee.

    Ben wel blij dat het is meegevallen. Nu weer lekker vrij spelen zonder lijntje.

    BeantwoordenVerwijderen