oorlog gebied

... zo lijkt het tegenwoordig bij ons thuis. Ik geniet wanneer het even stil is hier of wanneer er gezellig wordt gespeeld. Maar die momenten zijn helaas zelden. Iemand een tip voor de gevreesde broer-zus liefde? Het begint bij de eerste minuut dat ze elkaar zien 's ochtends. Ze gunnen elkaar niks en willen altijd hetzelfde wat de ander ook heeft/ doet. Ik voel me een politie agent maar deze agent raakt door haar geduld en creativiteit. Pfff!
Maar terwijl ik dit schrijf bedenk ik me opeens, wat een zegen dat dit een 'normaal' probleem is en dat ik niet de enige mama ben die dit gevoel kent. Dan was de situatie van gisteravond toch wel een hele andere. Ruben moet weer een nieuwe Mic Key (moet zowiezo elke 3 mnd maar nu zit deze ook nog niet lekker en het lipje is lam) Maar wat een drama. Ruben probeerde het heel hard maar was te angstig en kon zich er deze keer niet overheen zetten. Hysterisch was ie. Mama door het lint papa op hoogste paraatheid ... al met al niet leuk dus.
Morgen een nieuwe kans en dan maar tijdens de middag als iedereen wat meer energie heeft. Kijk deze situatie is hartverscheurend, geef mij dan maar een oorlogsgebied in huize Visser. :-)

Reacties

Populaire posts van deze blog

December enzo

Heerlijk vakantie

pseudomonas