family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zaterdag 22 september 2012

'nie mee bemoeie'

... dat is wat we nu te horen krijgen als we Ruben terechtwijzen. "Da zeg onse juf... dussss!!! en juf is baas" Nou daar moet je het dan maar mee doen als ouders. Ja ja onze kabouter wordt groot en schopt flink tegen regels en grenzen aan. En dat samen met zijn 'kleine zusje' Dat maakt dat mama haar handen vol heeft en het soms niet zo heel leuk meer vindt... even dan hé... want als ik dan 's avonds hun nog een kusje ga brengen voordat ik zelf in bed duik ben ik opeens wel weer heel blij met hun ;-)
Nou vanochtend even niet... ze waren nog geen 10 minuten buiten toen ze weer voor me stonden, tot aan de knieen nat!! Met hun nieuwe (lees: mega dure) schoenen hadden ze door de plassen gefietst en gestampt. Ja deze mama had even niet aan de regenplassen gedacht toen ik ze naar buiten liet. Oef wat was ik boos! Ik heb ze maar boven laten spelen totdat ik weer kon lachen. Maar ja bij de tweede poging buitenspelen ging het weer fout. Toen kwam oude buurman bij de deur "ja ik kom nu maar je even waarschuwen, ze fietsen aldoor op de grote weg en als ik er wat van zeg steken ze hun tong uit" WAATTTT?! Juist ja... brutale aapjes. Dus dat was de rest van deze zonnige mooie gerfst dag binnen spelen. Beetje jammer.
Maar goed, we merken dus nu goed dat onze kaboutertjes groot worden en echte kwajongens streken gaan uithalen. En dan zijn ze nu nog maar 3 en 5 jaar... wat zal dat later worden???
Met Rubens gezondheid blijft het kwakkelen. Het poepen lijkt weer even op regel. Vandaag en gister goed naar de wc geweest. Wel weer aan de laxeermiddel, maar zolang dat helpt en geen extra buikpijn veroorzaakt vinden we dat prima. Het eten daarentegen is een ramp. Eet bijna niks en alles is 'nee hoef ik niet' Beetje jammer. Volgende week woensdag weer voor controle naar UMCG en dan ook de uitslag van de hoestwat. Ben benieuwd of meneer pseudo nog steeds weg is, maar naar zijn eetlust te kijken hou ik mijn hart vast....

1 opmerking:

  1. OOOh Esther...
    Wat een boefjes haha, hier achter het scherm is ghet wel grappig maar ik kan me voorstelleen ahum dat je mama stekels even overeind kwamen.
    Komt allemaal goed hoor!
    Veel liefs

    BeantwoordenVerwijderen