family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zondag 30 september 2012

filmpie

video

even een klein filmpje van onze muzikale kindjes :-)

donderdag 27 september 2012

dikke vrienden

 
Ruben en zijn grote vriend Marijn
twee heerlijke stuiterballen :-)

woensdag 26 september 2012

bultje bultje kan nog meer bij....

soms vraag je je wel eens af... wanneer houdt het op? nou vandaag in elk geval niet. Doordat ik niet fit was zijn we niet voor controle naar het UMCG geweest. Over 2 weken weer een kans, Maar de dokter belde wel.... en ja hoor de pseudomonas bacterie is weer terug! :-(
Dus mogen we binnenkort weer beginnen met ab vernevelingen. Ik heb gevraagd of we iets anders mogen krijgen ipv Bramitob, aangezien Ruben er standaard 'ziekig' van wordt. Dat wordt morgen overlegd en dan volgende week weer beginnen met die stomme vernevelingen. Ik heb er ZO'N hekel aan gekregen en eigenlijk gaat het me niet eens zoveel aan. Ruben moet het ondergaan en papa doet het meestal. Maar ik weet ook niet wat het is, maar die vernevelingen staan me zo tegen. Nou ja.. we hebben geen keus en gaan dus 'vrolijk' verder.
Vanochtend nog wel even op Rubens school een bespreking gehad met interne - en ambulant begeleider. Het is nu echt de vraag of Ruben het allemaal gaat trekken op deze school. Het ligt in elk geval niet aan de inzet van school, want die is geweldig. We hebben als deadline de voorjaarsvakantie gezet om te kijken of Ruben hier kan blijven of toch naar speciaal onderwijs. Als we naar zijn IQ kijken zou dat een ZML school moeten zijn, maar tjonge dat vinden we ook wel heel wat... en de vraag is of Ruben daar wel tussen gaat passen?!?! Nou ja we nemen het maar stap voor stap, maar ik moet zeggen dat het wel weer veel is hoor. Mama is aan het einde van haar relativeer vermogen. De laatste tijd ben ik niet fit geweest en momenteel loop ik een beetje op mijn tenen. Er is dan ook veel gebeurd het afgelopen jaar! Tijd om alles een plek te geven en opnieuw rust te vinden....
Het seizoen speelt een opbeurende rol voor mij, want wat geniet ik van de herfst en straks de winter. Heerlijk! Koud, fris, donker, gezellig, kaarsjes enz enz

zaterdag 22 september 2012

'nie mee bemoeie'

... dat is wat we nu te horen krijgen als we Ruben terechtwijzen. "Da zeg onse juf... dussss!!! en juf is baas" Nou daar moet je het dan maar mee doen als ouders. Ja ja onze kabouter wordt groot en schopt flink tegen regels en grenzen aan. En dat samen met zijn 'kleine zusje' Dat maakt dat mama haar handen vol heeft en het soms niet zo heel leuk meer vindt... even dan hé... want als ik dan 's avonds hun nog een kusje ga brengen voordat ik zelf in bed duik ben ik opeens wel weer heel blij met hun ;-)
Nou vanochtend even niet... ze waren nog geen 10 minuten buiten toen ze weer voor me stonden, tot aan de knieen nat!! Met hun nieuwe (lees: mega dure) schoenen hadden ze door de plassen gefietst en gestampt. Ja deze mama had even niet aan de regenplassen gedacht toen ik ze naar buiten liet. Oef wat was ik boos! Ik heb ze maar boven laten spelen totdat ik weer kon lachen. Maar ja bij de tweede poging buitenspelen ging het weer fout. Toen kwam oude buurman bij de deur "ja ik kom nu maar je even waarschuwen, ze fietsen aldoor op de grote weg en als ik er wat van zeg steken ze hun tong uit" WAATTTT?! Juist ja... brutale aapjes. Dus dat was de rest van deze zonnige mooie gerfst dag binnen spelen. Beetje jammer.
Maar goed, we merken dus nu goed dat onze kaboutertjes groot worden en echte kwajongens streken gaan uithalen. En dan zijn ze nu nog maar 3 en 5 jaar... wat zal dat later worden???
Met Rubens gezondheid blijft het kwakkelen. Het poepen lijkt weer even op regel. Vandaag en gister goed naar de wc geweest. Wel weer aan de laxeermiddel, maar zolang dat helpt en geen extra buikpijn veroorzaakt vinden we dat prima. Het eten daarentegen is een ramp. Eet bijna niks en alles is 'nee hoef ik niet' Beetje jammer. Volgende week woensdag weer voor controle naar UMCG en dan ook de uitslag van de hoestwat. Ben benieuwd of meneer pseudo nog steeds weg is, maar naar zijn eetlust te kijken hou ik mijn hart vast....

dinsdag 11 september 2012

het rommelt

Terwijl ik nu dit berichtje typ zit Ruben naast me met zijn DS. Zo nu en dan spuit ik een beetje ranja in zijn mond. Vindt hij helemaal geweldig. Hij is compleet vergeten dat we vroeger (lees nog geen jaar geleden) dit altijd zo deden met zijn drinken.
Ruben is vandaag ziek thuis. Gister einde van de middag begon hij zomaar te spugen en bij het naar bed brengen had hij verhoging. 's Avonds weer spugen en vanacht om 5 uur 39 C koorts. En ook vanochetnd spugen... dus volgens ons een 'normale griep' Maar wel zeer lastig. Vorige week rommelde Ruben ook al,  toen had hij buikpijn en was zijn ontlasting compleet van slag. Dat zal nu ook wel weer zo zijn... zondagochtend zei ik nog tegen Theo dat ik het nu al aan zijn romp voel dat hij door dat rommelen was afgevallen :-( Das natuurlijk niet de bedoeling!!!
We doen het vandaag maar rustig aan, bankhangen en niet te veel actie. Soms leeft Ruben even wat op en dan stuitert hij weer door het huis en dan denk ik "ziek? Hoezo???? "
We zullen dus proberen om het rustig aan te doen vandaag

dinsdag 4 september 2012

er is hoop....

Gisteren was het weer de eerste schooldag van het nieuwe seizoen voor Ruben. Hij had er erg veel zin in. Helemaal trots dat hij nu in groep 2 zit. Het is een klein klasje geworden van maar 15 kindjes. En maar liefst 2 juffen. Hoe ideaal.
Gelijk met de juf en IBer gesproken. De practische zaken zijn weer duidelijk. Ruben's nieuwe juf is open en bereidt om een extra stap voor Ruben te doen. Hoe mooi is dat!? Daarnaast gaf ook de IBer ons weer hoop. Ook zij was verbaasd van het verslag van Accare. Ook zij wist natuurlijk wel dat Ruben achter liep, maar dat zijn IQ zo laag uit kwam verbaasde ook haar. Maar gelijk vertelde ze dat er meer kindjes op de Iemekorf zitten met een laag IQ. Ze hebben dan hun eigen leerlijn, maar zitten wel gewoon bij hun vriendjes en leeftijdsgenootjes in de klas. En dat is nu ook wat we gaan doen voor Ruben. De IBer en juf gaan een leerlijn en plan van aanpak maken voor Ruben. Daarnaast zullen we goed de vinger aan de pols houden. Hoe gaat het in de klas, hoe gaat het met zijn gedrag, blijft Ruben genieten van school, kan hij het allemaal bijhouden.... dat zijn dan een aantal vragen die centraal staan. We bekijken het dan per aantal mnd en zien of het zo gaat lukken.
Is het echt te lastig voor onze kabouter dan gaan we stappen ondernemen voor het speciaal onderwijs. Maar voor nu blijft hij lekker bij zijn vriendjes en dichtbij huis. Pfff even een opluchting hoor voor papa en mama.
De IBer vertelde over een jongen die nu in groep 8 zit met een vergelijkbare IQ als Ruben. Hij volgt ook zijn eigen leerlijn en zal hierna naar het praktijk onderwijs gaan. Hij komt sociaal goed mee met zijn klasgenootjes en heeft het naar zijn zin. Dus tja... dat geeft ons dus weer hoop.
Oh ja we blijven realistisch hoor... de eerder genoemde vragen zullen we goed opvolgen en tja als het hier niet gaat is er altijd nog het speciaal onderwijs.....