family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zondag 27 mei 2012

zomerplezier en... jeuk


Heerlijk hebben de kids zaterdag gespeeld in de tuin. Zon en water is vaak een hoop plezier. Totdat.... het avond werd en Rubens rug, borst, buik en bovenbenen helemaal rood en gezwollen werden met heel veel JEUK! Arme ziel. Wij wisten ook niet precies wat het was (aangezien Ruben eigenlijk nooit verbrand en helemaal geen gevoelige huid heeft) dus toch maar even de huisartsenpost gebeld (en ondertussen het internet afzoeken) Conclussie was; de 'gezellige' bramitob (vernevelantibiotica) samen met de zon is dus niet een hoop plezier. Dat gaat dus niet samen. Fijn dat het ons van tevoren gemeld was (niet dus!) Maar goed, papa nog om 11 uur naar de apotheek gereden om een koelzalf (mentholzalf) te halen. En na heel wat wrijven, bassie en adriaan filmpje en stinkie stinkie zalf (volgens Ruben) lag ons kaboutertje weer te snurken. Ik was bang voor een slapeloze nacht, maar gelukkig dat viel mee. Vanochtend was er niks meer te zien van het rode en gezwollen huidje. Piiefffff!
Maar ja nu moeten we onze stuiterbal zo goed als het kan uit de zon houden, in elk geval maar niet meer in zijn blootje in de volle zon. Das best lastig :-) Maar wat fijn dat we in NL wonen en het de aankomende dagen weer kouder gaat worden.....

woensdag 23 mei 2012

schoolbespreking

Gistermiddag had ik weer een afspraakje op Rubens school met zijn juf, intern begeleider en 2 ambulant begeleiders (REC 3 en 4) Er wodt in elk geval goed op Ruben gelet. Haha. Het was een goed gesprek. Goed, in de zin van dat we allemaal hetzelfde zien en opmerken.
Ruben heeft de afgelopen mnd heel veel geleerd. Ik denk als de juf van het MKD hem zou zien verbaasd zou zijn. Hij is een echte kleuter geworden. Gelukkig nog steeds zo enthousiast en blij. We waren dus allemaal erg blij om te zien dat Ruben zich ontwikkelt, maar ja... die maaaaaar he!
De ontwikkeling gaat alleen erg langzaam en eigenlijk 'te langzaam' Momenteel is hij eerder een beginnende groep 1 kindje ipv een eind groep 1 kindje. Op school en thuis willen we er absoluut voor waken dat Ruben zijn blijheid en enthousiastme niet gaat verliezen. Naast de langzame ontwikkeling laat hij steeds duidelijker bijzonder gedrag zien (druk, tics, korte concentratie, afwezig, enz) Dus we hebben nu wel besloten om met Ruben naar Accare te gaan. Niet perse voor een diagnose (want tja die weten we eigenlijk al wel) maar meer om handvaten te krijgen om met Ruben om te gaan en om hem te helpen zich te ontwikkelen.
Gelukkig is op school de klas situatie goed verbeterd. Groep 1 en 2 zijn gesplitst en daardoor zijn de groepen weer kleiner geworden. Dat is voor Ruben (en voor vele andere kindjes) heel goed geweest. Dus voor nu kan hij gewoon op de Iemekorf blijven, maar waarschijnlijk zit er op langere termijn wel een overplaatsing in naar het speciaal onderwijs.
Sommige vragen ons dan of het niet beter was geweest dat Ruben gelijk naar de buitenschool was gegaan. Theo en ik zijn erg blij dat Ruben op de Iemekorf zit. Hij krijgt daar alle begeleiding die hij nu nodig heeft. Hij heeft heel veel vriendjes gekregen (vooral hier in de buurt) en de afgelopen periode heeft hij geleerd om (bijna) zelfstandig te eten. En dat laatste was voor ons toch een groot struikelblok als hij naar de buitenschool was gegaan. We hadden dan een pgb-er moeten hebben om Ruben te helpen met zijn eten. Maar stel dat hij volgend jaar wel naar de buitenschool zal gaan, dan hoeft het niet meer.
Maar om niet te ver op de feiten voorop te lopen gaan we nu eerst maar contact maken met Accare.
Ondanks dat we alles wel wisten en nu zelf ook steeds duidelijkergaan zien (Ruben is toch echt veel jonger in zijn gedrag dan zijn vriendjes) is het wel weer veel om te verwerken. Wij nemen het ook maar weer stap voor stap en proberen niet tever naar voren te kijken.
Dussssss zwembadje klaar maken en vanmiddag lekker spetteren :-)

vrijdag 11 mei 2012

bye bye pseudomonas

Ohhh heerlijk... vanmiddag bericht gehad vanuit UMCG dat de kweek van afgelopen week pseudomonas vrij is. Jahoe!!!!! Ruben moet nog wel door met het vernevelen (helaas) totdat er 3 kweken pseudo vrij is. Maar goed... voor nu is dat stom ding weg. YEAH

en natuurlijk nog even een fotootje van onze lieverds

donderdag 3 mei 2012

eerste zwemles

Vanmiddag had Ruben zijn eerste zwemles...ooeee wat spannend. Ruben vond het allemaal ook niet zo leuk, totdat meester een beetje gek ging doen. En tja... dan heb je Ruben wel, hahaha
Op mijn vraag of hij het leuk vond, antwoorde hij "jaaaa op het laatst moch ik zelf spele"


woensdag 2 mei 2012

controle

en daar gingen we weer... richting UMCG
vandaag opnieuw een controle in't UMCG. De grootste reden was natuurlijk de hoestwat wat moet uitwijzen of de pseudomonas bacterie verdwenen is. OOOO please laat dat zo zijn!!! Volgende week hopelijk de uitslag. Maar natuurlijk werd er ook verder gekeken. Ruben was in beste stemming en was zeer gemotiveerd om een longfunctie test te doen. Het ging dan ook super goed. Twee aan een 'passieve machine' (moet je gewoon door ademen, krijg je bubbeltjes in je wangen en dmv een 1 of andere echo kan de machine de longfunctie meten. Ongelooflijk) en zelf ook 2x zelf geblazen. Ruben deed het super! Het resultaat was gelukkig ook super. De arts was zeer tevreden. Ook hoorde de arts niks met de stethoscoop, zijn oren zag er geweldig uit en ook in zijn neus geen poliepen te vinden. Het mooiste was nog wel dat de 'groei naar lengte curve' een bijna +1 resultaat liet zijn. Wauw gewoon boven het gemiddelde. Straks wordt Ruben nog te dik, hihih!!! Nee hoor, grapje natuurlijk. Het gaat gewoon erg goed met onze kabouter en dat zie je dus nu duidelijk in zijn groeien. Maar ja er hoeft maar 1 bacterie te gaan plagen..... Ik las een aantal berichtjes van mijn blog terug van vorig jaar en daarvoor en ik schrok toch wel weer van wat Ruben door heeft gemaakt. Allemaal kleine dingetjes maar toch wel veel.... en dan is het heerlijk dat het nu gewoon al een poos lekker loopt!!!
Ruben geniet ook enorm van het naar school gaan en morgen begint hij zelfs met de eerste zwemles. Ben zeer benieuwd omdat hij nog wel een angsthaasje is :-D