family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

woensdag 23 november 2011

ps-je

nog even een leuk kiekje van vanmiddag: pepernoten bakken!!!

stuiter stuiter stuiter

Stuiter stuiter stuiter... dat is hoe Ruben de laatste weken door het leven gaat. Geen seconde kan onze kabouter stil zitten en stil zijn. Natuurlijk weet ik dat deze periode alle energie van de kindjes naar buiten laat komen, maar dat hadden we de jaren hiervoor niet echt specifiek gemerkt in huize Visser. Maar ja Ruben is nu een echte kleuter en doet dus gezellig mee met de december-stuiter-fase! Ondanks dat het gestuiter wel eens heel vermoeiend kan zijn (lees: ZEER vermoeiend) geniet ik ook volop van deze tijd van het jaar. Wat dat betreft ben ik echt een winter mens. Heerlijk koud buiten, donker, kaarsjes, gezelligheid, leuke feestjes, ... ik zit dan ook momenteel met een grote kop mocca koffie + schuimlaag en kaneelsuiker, vanille kaarsje aan en bij de kachel dit berichtje te typen ;-)Deze mama Sinterklaas heeft ondertussen wat speelgoed verzameld en zo kan 5 dec wel komen. Ruben was vorige jaar nog mega bang voor de Sinterklaas, maar ik denk dat hij het dit jaar wel wat leuker gaat vinden. In elk geval loopt hij tegenwoordig vaak zelf als Sinterklaas door de klas. Lisa heeft het nog allemaal niet zo door. Ze vindt het wel prima en net als haar mama geniet ze ook van de warmte van de kachel, want Lisa is toch echt wel ons koukleumpje. Zo heeft ze alle winter atributen al aan buiten en huppelt Ruben nog vrolijk rond zonder sjaal en handschoenen. 't Is omdat de thermometer aangeeft dat de winterjas wel aan kan, maar soms komt hij binnen met zweetdruppels op zijn neus. Tja wat wil je ook als je alleen maar stuitert :-)

dinsdag 15 november 2011

waardevolle reacties

5 febr 2008 schreef ik de allereerste blog op cfcafe.nl Het lijkt al eeuwen geleden, maar het is nog maar 3,5 jaar geleden. En wat is er veel gebeurd!!! Leuke en minder leuke dingen. Toen ik net mijn eerste blogs terug las moest wel een traantje wegpinken. Want wat een waardevolle reacties staan er bij mijn blog, van enorm waardevolle, bijzondere, dappere mensen. CF-ers die al heel veel strijd hebben geleverd en sommige hebben gewonnen en helaas ook een aantal hebben de strijd met CF verloren. Zo schreef Lisa als een van de eersten een reactie op mijn blog. Zij was mijn eerste dappere bijzondere held in de CF wereld. Helaas heeft ze de strijd niet kunnen winnen. Ook Tamara en Judith reageerden als 1 van de eersten. YEAH en wat een geweldige strijd heeft Tamara gewonnen! Hoe bijzonder om dat zo aan de zijlijn mee te mogen maken/ lezen. Ik las dat Judith als eerste CF-er een beterschap kaartje van mij heeft gekregen, heel grappig nu ik me besef dat ik vorige week haar weer een kaartje heb kunnen sturen. Niet leuk natuurlijk want het betekent dat ze in het ziekenhuis lag, maar het is wel leuk dat ik me besef dat sommige contacten al 3,5 jaar duren. Heerlijk zo'n medium als internet om elkaar te steunen en volgen. Natuurlijk was Regina ook als een van de eersten waar ik contact mee kreeg. Altijd bereid om mijn eindeloze vragen en twijfels te beanwtoorden en gerust te stellen. Ik moet ook denken aan Cobi, Kitty, Irene, lieve dappere Marjolein, Linda, Lydia, Petra, Els, Djuna, Marianne, Patricia, ... en ga zo maar door!! :-) Zulke waardevolle contacten en mensen die ik zo door mijn blogs heb mogen leren kennen. Ik wilde gewoon even laten weten (zo via deze blog) dat ik geniet van jullie reacties.

zaterdag 12 november 2011

feest en verdrietig nieuws

Tja dat blijdschap en verdriet zo dicht bij elkaar liggen weten we natuurlijk allang... maar om het zo te ervaren is verwarrend. Gisteren de start van alle feestjes van de aankomende periode; Sint Maarten. De kids waren helemaal door de dolle heen. stuiter stuiter stuiter. Wat heeft Lisa prachtig gezongen en Ruben zijn lampion getoond (geen nootje uit zijn mondje, terwijl hij thuis uit volle borst mee zingt!) En dan net vanmiddag die oude man weer verwelkomd in ons kikker landje..... en taterata Ruben heeft Sinterklaas zelfs een hand gegeven!! WAT???? ja echt. Wat een held he?! Dus vanavond mogen ze hun schoentje zetten en dan op naar 5 december. Ik weet niet wie meer geniet; mama of de kindjes, hihih En dan het verdrietige achter dit blije gebeuren. Het gaat niet goed met mijn vader. De uitslag was verdrietig en genezing blijkt niet meer mogelijk. Helaas deze week werden we met de neus op de feiten gedrukt. Maandag met spoed naar de EH voor een trombose been en gisteren vanwege ademnood (saturatie 70%). Toen bleek dat het vocht achter de longen al zo was toe genomen dat er een drain geplaatst moest worden. Verder ligt mijn vader nu aan het zuurstof en infuus met ab. Het gaat nu snel... veelste snel. De artsen vragen zich af of hij de chemo wel aan kan en dus ook dat hangt aan een zijden draadje. We wachten af.... PS (een klein na-berichtje) beetje opgelucht; het lijkt wat beter te gaan met mijn vader. Nog wel aan allerlei 'toeters en bellen', maar hij oogt weer wat levendiger!

dinsdag 1 november 2011

pittig nieuws

Tja en na zo'n optimistisch blogje van afgelopen vrijdag nu toch even wat minder nieuws. Nee niet over onze kabouter, maar over opa. Afgelopen vrijdag is hij nl opgenomen in het ziekenhuis (na een aantal weken gekwakkel en niet opknappen na 2 ab kuren en prednison) En na onderzoek (foto's en scan) is ontdekt dat opa longkanker heeft. Een grote schok! Deze week worden er allerlei onderzoeken gedaan om duidelijk te krijgen welke vomr, welke behandeling en wat toekomst ons gaat brengen. Heel spannend dus. Afgelopen zaterdag met Ruben en Lisa naar opa geweest. Tja want opa heeft wel wat afleiding nodig nu en dat kunnen deze 2 stuiterballen zonder problemen wel regelen, hihih. Ruben vond het enorm spannend (want voor wie gingen we nu naar het ziekenhuis en waar was de dokter? en wat doet die zuster?) Maar toen we naar beneden gingen om in de grote hal even te zitten ging het beter. We wachten dus nu in spanning af wat de uitslagen zullen zijn. Hopelijk mogen Ruben en Lisa nog lang genieten van hun opa..... (foto is van Sint 2010; euh... tijd dus voor een nieuwe foto van opa en de kids, hihi)