family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

maandag 26 september 2011

nieuwe week

De nieuwe week is alweer begonnen. De kindjes zijn naar school. Lisa natuurlijk naar de peuterspeelzaal, maar het voelt voor haar ook echt als de 'grote school'. Als we Ruben naar school brengen en Lisa gaat mee, dan gaat ze zo ook meespelen in de hoeken en krijg ik haar bijna niet meer mee naar huis. Troela. Het is een heerlijk kind, maar absoluut met een eigen willetje en een pittig karakter. Een echte meid dus! En nee lieve mensen ondanks dat Ruben veel zorgt nodig heeft vergeten we ons lief meisje echt niet! En trouwens daar zorgt ze zelf ook echt wel voor. Laatst stonden we in de kruidvat bij de kassa. En mevrouwtje had iets gevonden wat mee moest, maar ja dat vond mama niet goed. Je kent vast wel zo'n scene van tv: kind laat zich gillende op de grond vallen en daar staat mama dan :-) Nou daar leek het verdacht veel op. Ik probeer zo rustig mogelijk te blijven en zeg tegen Lisa; ga maar even naar buiten om te gillen. En Lisa staat op en loopt gillend naar buiten. Hihih Je had het gezicht van de cassiere moeten zien. Hahhah Nou van zulke situaties maken we met Lisa veelvuldig mee. Op een ander moment geef ik Ruben een standje (geen idee meer waar over) Lisa gaat naast Ruben zitten en kijkt me aan "dat doet Luben niet meer hoor mam" Wijsneusje!! Ook kan ze heel mooi papegaaien. Dan roep ik; Ruben komen (ofzo iets) dan kan ik de klok erop gelijk zetten dat ik een piepstemmetje naast me hoor "Luben kome" Tja... het is wat! Het is heerlijk om Ruben en Lisa samen te mogen opvoeden. Ze zijn helaas nog geen beste vriendjes en het blijft veel geruzie en gegil als de 2 samen thuis zijn. Dat is wel jammer en ik hoop ook van harte dat deze fase snel voorbij gaat. De virus bij Ruben lijkt weg te ebben. De hoest blijft, maar hij lijkt er geen last van te hebben. Afgelopen vrijdag heb ik een gesprek gehad op Rubens school met de ambulant begeleider (begeleidster vanuit 'rugzakje' in gehuurd van buiten school) en interne begeleider (begeleidster voor 'rugzak kindjes' binnen school). Het was een kennismaking + gelijk een eerste opzet maken van een handelingsplan voor onze Ruben. Het was weer een positief gesprek en we zijn met ons allen zeer positief over de eerste 3 weken dat Ruben naar school gaat. Rubens juf gaf vorige week ook aan dat ze nu al een stijgende lijn ziet in Rubens gedrag in de klas. Hij weet het ritme van de dag al beter, kan al langer op 1 plek bezig zijn, maakt concat met mede klasgenootjes, eet/ drinkt bijna alleen enz enz Allemaal erg positief. YEAH! Natuurlijk blijven er aandachtspuntjes maar daar gaan we aanwerken. Maar al met al kunnen we erg positief zijn over deze eerste weken. Ruben lijkt het zelf ook leuk te vinden, is wel erg moe en 's ochtends zegt ie vaak; ik niet naar school. Maar als we er dan zijn vindt hij het wel weer oke. Dusss tja... het is natuurlijk ook wennen voor onze kabouter.

zaterdag 17 september 2011

alarmfase virus!!!

Ja ja en ook bij ons gaan de virussen niet het huis voorbij. Ruben is de hele week alweer flink aan het hoesten en tegen de avond krijgt hij koorts. In de ochtenden is Ruben wel gewoon naar school geweest. We vinden het nu erg lastig om uit te vinden wanneer hij thuis moet blijven en wanneer niet. En tja... als we hem nu al thuis houden dan kan hij bijna de rest van de herfst ook wel thuis blijven, want hoogstwaarschijnlijk zullen de virussen ons huisje blijven bezoeken :-( Daarnaast wilde onze kabouter ook gewoon naar school. Hij heeft het gelukkig erg naar zijn zin. 's middags is het wel een lopend vaatdoekje (mega wit) en valt ie bijna om van de slaap. Vanochtend dus erg rustig aan gedaan. Pas om half 9 wakker. Lekker aanrommelen en niet veel drukte. Morgen ook maar weer zo'n ochtendje en hopelijk is zijn energiepeil dan weer zo hoog dat Ruben weer een nieuwe week aan kan.

woensdag 14 september 2011

check-up UMCG

Vanochtend weer vroeg naar het UMCG. Bezoekje urologie en CF poli stond op de agenda. Nou dat moet toch snel klaar zijn.... denk je... Helaas. Om half 9 waren we er en rond 11:15 verlieten we het UMCG. Tja! Ruben vond het deze keer echt niet leuk aangezien zijn piemeltje schoon gemaakt moest worden van achter gebleven zalf (ja mevrouw dat moet toch echt schoon, dat kunt u zo en zo wel doen. Ja alsof we dat nog niet hebben geprobeerd. Ik heb uiteindelijk zelf voorgesteld dat een verpleegkundige dat ging doen. Maar ja toen was het nog een drama, maar het is nu wel schoon. PFFF)en die vervelende keelwat (wattenstaafje achter in de keel voor om op de kweek te zetten om te kijken welke bacterieen daar wonen) Zielig! Maar ondanks deze 2 drama momenten waren de artsen zeer tevreden. Groei is oke, longen en oren zijn prima. Dusssss... op naar het jaarlijkse groot onderzoek in januari. Gisteren hadden we hier wel even een hoest en koorts alalrm, maar tja de virussen zullen Ruben ook niet vreemd gaan blijven nu hij naar de 'grote school' gaat.

vrijdag 9 september 2011

mama gevoelens

tja... dat was het dan. De eerste echte schoolweek in Rubens leventje. Er zullen nog vele vele vele schoolweken gaan volgen. Het heeft niet alleen Ruben een hoop energie gekost maar ook mama. En dan niet alleen door het feit dat we elke ochtend om 8 uur kant en klaar moesten zijn, elke middag een MEGA stuiterbal van school op hebben gehaald en het een hoop gegil en gejengel tussen broer en zus was. Neeeeeee dat niet alleen :-) Het wroegt en kneed ook in een beetje in mijn mama hart. De overbekende 'los-laten-fase' en misschien is het met een kindje met veel zorg nog een moeilijker fase dan bij een 'gezond' kindje. Ik weet het niet. Ik heb nog geen vergelijkings materiaal ;-) Maar ik weet wel dat het onbewust veel energie kost. Aan de ene kant is Ruben er zo klaar voor om aan deze nieuwe fase te beginnen, maar aan de andere kant zou ik het liefst elk moment bij hem zijn, hem helpen, stimuleren, beschermen enz enz. Maar tegelijkertijd zou ik daar ook gillend gek van worden. Want het is echt wel lekker om onze stuiterbal soms even ergens anders te laten stuiteren. Zoals je leest... lekker dubbel en vaag, hihih Maar goed. De week is voor Ruben prima verlopen. Eigenlijk geen enkele 'kink in de kabel' en alles zeer voorspoedig. Over 2 weken een gesprek met de ambulant begeleider (is al op school geweest om te observeren) eens kijken hoe we Ruben nog meer kunnen stimuleren zodat hij met de klas mee te hobbelen. Maar nu eerst WEEKEND!!

dinsdag 6 september 2011

eerste schooldag

Gisteren was dan eindelijk de eerste schooldag op de basisschool. Ruben vond het allemaal erg spannend (en mama ook) Zondag was hij nog heel stellig dat hij NIET naar school ging. Maar ja wat moet dat moet. Dus hup maandagochtend vroeg op (maandag is eigenlijk onze 'zaterdag' want Theo werkt altijd zaterdags en is 's maandags vrij) Dus het was even wennen. Lisa gaat ook op maandagochtend naar de peuterspeelzaal. Met hun rugzakken en nieuwe bekers/ trommeltjes gingen we op weg. Ruben eerst naar school (begint om 8:15) Papa was dus ook mee en Ruben klemde zich stevig vast aan zijn lieve papa. Maar gelukkig werd het geen drama toen we weg moesten. En daar zat onze grote kabouter; in de kring!! Voor mama was het een grote opluchting dat juf Rianne er ook was. Dat maakte het een beetje makkelijker voor me om Ruben 'los te laten' :-) Lisa huppelde vrolijk haar eigenlijk lokaal binnen. Ging gelijk spelen en zag ons niet meer staan. Maar ja voor haar is het ook bekend terrein aangezien ze voor de vakantie ook al naar de peuterspeelzaal ging. "papa en mama gaan weer weg hoor Lisa" "JAAA nou daaaag" en weg was ze. Hihihih heel grappig! Toen ik Ruben om kwart voor 12 weer ging halen rende hij vrolijk naar buiten. Zonder twijfel vertelde hij dat hij het leuk vond op school. Toen ik vroeg of hij morgen wel weer heen wilde kreeg ik een volmondige ja te horen. Super!! En.... juf Rianne hoefde helemaal niet te helpen met zijn drinken en fruit. Hij at en dronk alles ZELF op. Hoe wonderlijk is dat.... hopelijk blijft het zo :-) Vanochtend was hij wel weer even zenuwachtig om naar school te gaan. "is spannend" zei Ruben :-) Maar toen we zijn klas binnen kwamen was hij 'het is spannend' alweer vergeten en strandde zo in de hoek met auto's (tja hoe kan het ook anders) "mama gaat weg hoor Ruben" "Ja dag" en zag zijn auto's meer dan zijn mama. Heerlijk! En dus zijn Lisa en ik nu alleen thuis. Al vroeg in de kleren en klaar voor een nieuwe dag.... een nieuwe periode!