family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

woensdag 24 augustus 2011

een weekje verder

en zo zijn we weer een weekje verder. Het gaat echt super met onze kabouter. Na die ene woelige nacht is het eigenlijk gelijk berg opwaarts gegaan. Sinds gisteren plast Ruben ook weer op de wc (dus alleen luier voor het poepen) en doet zijn piemeltje ook niet zo'n 'au' meer. Het poepen heeft helemaal geen problemen opgeleverd (zoals we hadden gevreesd) dus voor niks zorgen gemaakt :-) Dinsdag was de vakantie voor papa voorbij. Helaas. Over 1,5 week gaat Ruben voor het eerst naar school. Nog steeds erg spannend. Gelukkig gaat mijn nicht stage lopen in de groep van Ruben (ze gaat de volwassen opleiding doen voor onderwijs assistent) en zij neemt dan de grootste zorg voor de persoonlijke zorg van Ruben op zich (oa wc/ luier, eten/ drinken, medicatie enz) Verder komt gelijk de eerste week een ambulant begeleider op school en hopelijk wordt dan alles zo in werking gezet dat het voor Ruben een optimaal leeromgeving gecreert kan worden. Wel luxe zo allemaal hoor. Het is nu alleen nog : Go Ruben Go!!! Aan zijn enthousiasme ligt het niet (zoals jullie nu wel weten, hihih) want hij was liever nog gisteren naar school gegaan dan over 1,5week.

donderdag 18 augustus 2011

woelige nacht

Het was een woelige nacht vannacht. Ruben ging gisteravond zonder problemen in zijn eigen bedje. Zo dachten we; rust!! Helaas duurde dat maar een paar uurtjes, want rond half 11 werd Ruben onrustig wakker. Theo wist niet gelijk wat er nu precies aan de hand was, maar dat duurde niet lang. Ruben moest plassen, maar durfde dat niet. Na een poosje werd ik ook wakker van het indringende gehuil van onze stoere kabouter. Zo zielig! Tja en krijg dan maar een 4jarige aan het verstand dat ie moet plassen. Eindelijk rond 2 uur kon hij het niet meer tegenhouden. We zagen gewoon de opluchting op zijn gezichtje. Gelijk daarna ook maar poepen. Mega luier vol. En zo lagen we om half 3 weer in bed. Gelukkig waren Ruben en Lisa stil tot half 9 en rond half 10 zijn we er pas uitgegaan. Vandaag gaat het tot nu toe best goed. Zo nu en dan huppelt Ruben weer rond omdat hij moet plassen, maar gelukkig laat het het nu sneller los dan vannacht. Ach we overleven het wel weer, maar het allemaal best veel wat Ruben mee moet maken. Wat zijn we toch blij dat hij een mega blij en enthousiast karakter heeft want Ruben is zo gauw weer blij en tevreden met kleine dingetjes. Hij zit nu heerlijk even op de bank met zijn speen en sussu (tja daar is ie nog niet vanaf, maar wat moeten we doen zonder die wonderdingetjes) te playstation-en....

woensdag 17 augustus 2011

dagopname

Net Theo en onze dappere Ruben uitgezwaaid. Zucht.... ook al zijn het maar kleine dingetjes waarom Ruben 'geopereerd' moet worden, mama vindt het vresselijk. Ik ben dan ook blij als deze dag voorbij is. De buisjes en bronchoscopie zullen ws niet veel na problemen opleveren, maar die besnijdenis is waar we ons de meeste zorgen over maken. We wilden het eerst nog een jaar uit stellen, maar de uroloog raadde ons aan om het nu gewoon maar te doen. Het zal altijd vervelend blijven of je het nu doet of over een jaar! Dussssss Gisteren weer een leuk auto pakket bij de speelgoed winkel gekocht, hopelijk leidt dat straks Ruben een beetje af. Het lastige is dat hij nu precies weet wat er gaat komen en dat maakt het moeilijker. Gelukkig is "de rots in de branding" bij hem: PAPA!! Lisa en ik zullen thuis blijven (tenzij er iets onverwachts gebeurd, dan ben ik natuurlijk ook zo in Grunn!) Ik zal proberen de dag door te komen (PS en dan is afgelopen maandag ome Ferdinand, Theo's broer, ook nog onverwachts opgenomen in het UMCG. Gisteravond laat nog een spoed buikoperatie gehad. Nog geen nieuws van gehoord, maar zorgen maken we wel over hem....) (PS2 Naast alle ziekenhuiszaken ook leuk nieuws: gisteren gehoord dat we zijn uitgeloot voor de Gran Canaria reis (2 weken in mrt 2012) van de 'stichting vakantie project CF gezinnen'JAHOE!!! Hoe cool is dat :-) Helemaal blij.)

zaterdag 13 augustus 2011

vakantie

gisteren zijn we weer terug gekomen van een weekje caravan in Hardenberg. Het weer was helaas erg wisselvallig, maar desondanks hebben we ons prima vermaakt! Ruben en Lisa hebben genoten van het buitenleven en waren ook (wanneer het niet regende) aldoor buiten te vinden. Mama vond het soms wel spannend, want Ruben ging vaak op fietstocht en dan maar hopen dat ie de weg weer terug kon vinden (het was best een grote camping waar we waren) De zandbak naast onze caravan was Lisa's leukste plekje :-) Gisteren toen we de tassen uit gingen pakken lag de bovenverdieping dan ook vol met zand uit de zandbak, hihih Het meest grappige was dat we gelijk de eerste dag in het echie kennis hebben gemaakt met Marianne (via CF cafe). Nou ja zeg, hoe toevallig dat ook zij op vakantie waren (nog zijn) op dezelfde camping in Hardenberg. We hebben elkaar verder niet meer gezien. Zij zaten op een ander veldje en wij zijn toch ook vaak op pad geweest. (dagje dierentuin, zwemmen, sesamstraat optocht bekeken, braderie, enz enz echt vakantie dus) Het gaat lichamelijk ook erg goed met onze Ruben. De buurvrouw maakte gisteren de opmerking "hij lijkt wel weer aangekomen te zijn, zo'n mooi rond koppie" Dus we zijn benieuwd wat de weegschaal volgende week in het UMCG gaat aangeven. Woensdag is wel weer een spannend dagje. Ruben krijgt dan (eindelijk) de buisjes, bronchoscopie en een besnijdenis. Wij zelf zijn het meest huiverig voor de besnijdenis, aangezien er nogal wat na pijn van kan zijn. En tja dat poepen blijft een gek ding bij Ruben. Hij wil het alleen maar in de luier doen en tja met een zeer piemeltje zal dat wel lastig gaan. Dus de microlax ligt alvast klaar in de la, want grote kans dat de boel weer verstopt raakt. Al hopen we het natuurlijk niet.... Papa gaat woensdag met Ruben mee. Het is gelukkig een dagopname. Dus zullen weer afwachten hoe het zal gaan en we zijn ook zeer benieuwd hoe zijn longen eruit zullen zien van binnen. We verwachten er niks geks van.... Hier nog een paar vakantie kiekjes: