family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

donderdag 31 maart 2011

aangemeld

Joepie gisteren is de dikke envelop met alle papieren opgestuurd naar het REC (regionale expertise centrum) om Ruben aan te melden voor de buitenschool. Rubens juf heeft heel veel werk gehad om alles te verzamelen, maar het is gelukt en nu wachten.... er staat dat het wel 8 weken kan duren voor de uitslag. Tsss lang. Maar goed we zullen proberen geduldig te blijven. In die grote stapel papieren waren verslagen en brieven van Rubens longarts, fysiotherapeut, logopediste, gedragswetenschapper en juf van het MKD. De verslagen van de fysio en logopedist waren voor ons ook nieuw. De fysio vertelde ons niet veel nieuws. Grove motoriek is prima, fijne motoriek loopt achter. Maar goed dat past gelukkig prima binnen het geheel plaatje. Het verslag van de logopediste kwam wel even weer hard aan. Ze heeft geprobeerd om Ruben te testen. Hihih en dat is dus niet zo heel goed gelukt. Ruben houdt niet zo van testjes en vooral niet als het met taal te maken heeft. Maar ondanks de mislukte test heeft de logopediste toch een schatting kunnen maken op welk leeftijd Ruben zit wat taal betreft (dmv observaties en taaluitingen die ik heb opgeschreven) En dan schrokken we toch wel. Ruben wordt geschat op 2,8 jaar wat taal betreft. Het stomme is dat we het eigenlijk ook wel wisten want Lisa en Ruben komen nu heel dicht bijelkaar wat taal betreft. Lisa loopt voor en dus is de 2,8 jaar helemaal niet raar. Maar als het dan zo zwart op wit staat is het toch wel een hele grote achterstand. Daarnaast is Ruben vaak onverstaanbaar (Lisa praat zelfs al duidelijker) Hmmm als ex logopediste student weet ik dat de speen 1 van de grote boosdoeners is. Maar wat doe je als speen en sussu (Rubens knuf) de grootste en beste troostmiddel voor Ruben is?! Hij is er helemaal verzot op en hij moet al zoveel nare dingen doorstaan. Een logopediste vriendin zei ook dat we het gewoon stap voor stap moeten doen. Dus nu eerst maar zindelijk worden (en dat gaat SUPER goed) en een nieuwe school. Dan zien we later wel weer. Het kan ook niet allemaal tegelijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen