family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

woensdag 8 december 2010

slikken

Gisteren even naar het MKD geweest. Juf had een ontwikkelingstest bij Ruben gedaan om te kijken op welke vlakken onze kabouter achter loopt. Ach ja we weten ook wel dat Ruben in zijn ontwikkeling nog echt geen 4 is. (jaja nog maar 1,5 mnd en dan wordt Ruben al 4 jaar!!) maar om het op papier te zien en te realiseren dat Ruben echt veel achter loopt is wel even slikken. Niks is met duidelijke woorden gezegd, maar juf schermerde wel door dat Ruben echt heel veel moet inhalen wil hij naar het gewoon basisonderwijs kunnen gaan. We hebben gisteren 'ons hoofd gebroken' over hoe het nu kan dat hij zo langzaam zich ontwikkeld. Papa en mama zijn toch op redelijk niveau (, euh? :-) ) Ruben heeft een goede thuissituatie waarin hij wordt gestimuleerd om te ontwikkelen. hij zit op de juiste 'school' en toch.... het gaat maar niet snel genoeg. Het enige (en waarschijnlijk de hoofdreden) is dat Ruben zich niet kan ontwikkelen wanneer hij zich niet goed voelt, hij heeft er dan gewoon geen energie voor. En helaas is dit toch vaak gebeurd het afgelopen jaar! :-( Gelukkig mag Ruben nog wel een hele poos (meestal zitten kinderen tot een jaar op een MKD) op het MKD blijven en we hebben goede hoop dat hij daar veel gaat leren. Maar het feit dat we moeten nadenken over een vervolgschool (want tja hij wordt straks 4) maakt dat we toch ons oog op het speciaal onderwijs moeten richten. Niks mis met speciaal onderwijs hoor (heb niks voor niks een jufhart voor deze manier van onderwijs) maar ik gun onze Ruben een gewone basisschool tijd. Hij heeft al zoveel bijzondere dingen......

3 opmerkingen:

  1. hoi esther

    wij hebben hetzelfde meegemaakt met onze zoon, hij is nu 16 maar qua ontwikkeling net 14.
    Toen hij 1,5 jaar was is hij naar het mkd gegaan, tot zijn 4de jaar daarna 1 jaar gewoon basisonderwijs, maar daar liep hij helemaal vast door heel veel ziekenhuis opname's, dus toen is besloten dat hij naar een buitenschool ging, daar heeft hij tot groep 6 gezeten en is toen met een "rugzakje" naar het gewone basisonderwijs gegaan. Dit ging goed tot groep 8, toen is besloten hem terug te doen (eigen verzoek) naar groep 7 en dit ging perfect.
    Daarna is hij naar de middelbare school gegaan, en dit jaar is hij van klas 3 teruggegaan naar klas, wederom eigen verzoek, en dit gaat tot nu perfect. Door zijn cf mist hij erg veel lessen, maar door de rugzak zijn hier heel veel hulpmiddelen voor zoals webchair, je doet vanuit je huis via de laptop mee op school. Echt een geweldig systeem.
    De belangrijkste reden van terugzetten naar een lagere klas is vooral de ontwikkelingsachterstand, hij voelt zich veel beter bij jongens en meisjes van 14 dan van 16, omdat hij zelf ook zover is.
    Ondanks dit alles is hij zeer gelukkig en zit hij lekker in zijn vel sinds hij terug is naar klas 2.
    Hij zelf weet ook dat hij achterloopt, maar zit hier totaal niet mee. Zelf had ik in het begin ook jeetje, moet dit nu allemaal zo, hij heeft toch al genoeg, maar nu ben ik blij dat het gewoon lekker met hem gaat ondanks zijn vele ziek zijn.
    Sterkte
    anja

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je Anja voor je reactie. Fijn Dat je zoon goed in zijn vel zit. Dat is het belangrijkste. Wij denken nu ook over de buitenschool. Maar dan moet Ruben zich nog wel heel veel verder ontwikkelen. Dus tijd zal het leren.
    groetjes
    Esther

    BeantwoordenVerwijderen
  3. hoi esther

    toendertijd was mijn zoon zijn ontwikkeling ook heel erg achter, (zijn eerste 8 jaar heeft hij meer in het ziekenhuis gelegen dan dat hij thuis is geweest), maar de overgang mkd buitenschool wordt heel erg goed begeleid, veel kinderen op de buitenschool hebben achterstanden, dus hoever je kind ook achterloopt is eigenlijk niet zo belangrijk, de klassen zijn erg klein, bij ons was het bijna 1 leraar op 2 kinderen, ze worden begeleid met eten, ze krijgen fysio, ze kunnen rusten, medicijnen worden goed verzorgd, echt ideaal voor een ziek kind dat op gewoon onderwijs waarschijnlijk niet goed meekomt, en voor de ouders een enorme rust dat je zeker weet dat de "medische verzorging" daar in zeer goede handen is.
    Het enige grote nadeel vond ik toen de reistijd, hij werd in de ochtend met een busje om 07.15 opgehaald en was om 17.00 thuis, maar gelukkig werd daar op school goed rekening mee gehouden.

    groetjes anja

    BeantwoordenVerwijderen