family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

dinsdag 26 oktober 2010

weer PEG

Hmmm hoezo rustiger? helaas zijn de rustige weken nog niet aan gebroken, De ontsteking zakte eindelijk een beetje af met behulp van een ab kuur. Maar toen ondekte ik vrijdag een raar flubbertje bij Rubens PEG. Door ervaringsdeskundigen ;-) waren we al voorbereid om wildvlees groei bij de PEG. Dus de alarmbellen gingen niet gelijk rinkelen. Maar zondag bloedde de PEG en had Ruben er veel pijn aan bij het schoonmaken. Toen de thuiszorg maar weer gebeld. Die zouden eigenlijk 2 weken niet komen omdat we het zelf wilden proberen, maar ja dan moeten er geen gekke dingen gebeuren. De verpleegkundige zag het al gauw. Inderdaad wildvlees en dat bloedde behoorlijk. En ja wat doen we er aan?! Eerst werd het aanstippen met zivernitraat besproken, maar het blijkt dat ze in het UMCG dit bij het plaatsen van de mickey button pas gaan doen. Huh... Ruben kan toch niet zo nog 2 mnd rond lopen???? Een -goede-ervaringsdeskundige-internet-vriendin-mama-van-CF-meiden- noemde toen een hormoonzalf wat heel goed werkte bij haar dochter. Dus morgen gaan we in beraad. Even een plan van aanpak maken want ikke wordt er zelf ook niet goed van (letterlijk) vanmiddag was ik bijna onderuit gegaan bij het verschonen van de PEG. Bloed is niet goed :-(

2 opmerkingen:

  1. Wat naar allemaal zeg, ik heb zelf geen ervaring met dit soort dingen maar k kan me voorstellen dat je daar af en toe niet goed van wordt. En dan moet je je als mama zijnde ook nog groot houden tegenover je spruit, moeilijk hoor.
    Heel veel sterkte voor jullie, lieve groet, Els

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Lieve Esther!
    Wat moet je toch veel dragen! Ik las ooit ergens: moeder-zijn is het mooiste en het moeilijkste in mijn leven. Dat lees ik in je blogs! Ik bid voor jullie! Laat je maar dragen.

    Heel veel liefs, Magriet Meerveld

    BeantwoordenVerwijderen