spannend

De aankomende week is weer een spannend weekje. Het MKD is nu al aardig gewend na 2 weekjes. Ruben vindt het geweldig en stapt met een grote glimlach in het taxibusje en komt ook zo weer terug. Afgelopen week vertelde de chauffeur dat hij halverwege de rit opeens een gil van achteren hoorde en 'tuut... tuut' En jawel ze passeerden een trein. Ruben vindt dat GEWELDIG. Dus zijn dag kon niet meer stuk. Verder vermaakt hij zich prima in de groep en vinden ze hem erg leuk, lief en gezellug (tuurlijk, hihih) Er zijn nog wel wat strubbelingen rondom het eten. Wij geven Ruben soms eten met een strenge houding. En soms moeten we hem ook absoluut dwingen en na een paar happen gaat het dan ook wel vaak weer gewoon. Nu is alles op het MKD pedagogisch verantwoord ;-) en dus dwingen ze Ruben niks en zijn ze al helemaal niet streng. Tja wat doet Ruben... die eet niks. Nu zitten we dus echt in dilemma 'moeten we het aanzien of actie ondernemen?'. Nou ja aangezien we aankomende week toch in het UMCG zijn gaan we even met de dieetiste praten. Wat vindt zij ervan en wat is haar visie. Als het toch anders moet op het MKD dan mag zij mooi contact met hun opnemen. En zijn wij het niet (de overbezorgde ouders) die commentaar leveren. Pff maar ik vind het wel een heel gedoe en voel me soms ook wel 'aangevallen' Alsof er kritiek wordt geleverd op onze manier van aanpak. En dan denk ik... "tsss wie zijn jullie die het even goed willen doen?" Maar goed voordat ik al mijn mama gevoelens en aanvalsprieten zijn werk laat doen wachten we eerst het gesprek met de dieetiste maar af. :-) Dus aankomende week zijn we weer in het UMCG. Ruben krijgt een pegsonde. Woensdag vooronderzoeken en donderdag de plaatsing van de pegsonde. Hopelijk mogen we rijdag dan weer naar huis. En ja... ik zie er stiekem wel tegenop

Reacties

  1. Kan me helemaal jullie zorgen voorstellen wat betreft Ruben zijn eetgedrag. Een ander ziet het nooit zoals je dat zelf ziet en da's moeilijk. Enne, jullie zijn niet overbezorgd hoor, maar gewoon ouders die weten wat het beste voor hun kind is! Onwijs veel sterkte straks als Ruben de PEG sonde krijgt...Liefs Lydia

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel herkenbaar. Voel je vooral niet schuldig naar instanties. Zij weten niet wat je doormaakt. Blijf je eigen gevoel volgen. Jullie pakken het prima aan. Niemand kent Ruben beter dan jullie.
    Sterkte en succes donderdag. Het komt allemaal goed. 53 Jarige cf moeder

    BeantwoordenVerwijderen
  3. weetje wat ik zo lees zijn jullie geweldige ouders en je mag bezorg zijn om je kind en mag daar ook voor opkomen het is herkenbaar hoor sterkte liefs petra

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire berichten van deze blog

Het plan

pseudomonas

Met de neus op de feiten