family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

zaterdag 18 april 2009

euh ... peuterpuberteit???

Situatie: Ruben is lekker buiten aan het spelen. de bijkeukendeur staat open zo heeft hij toch het gevoel niet alleen te zijn. Mama zit met Lisa op de bank (staat voor het raam wat uitkijkt over de tuin) en geeft haar de fles. Opeens wil Ruben aandacht en trekt aan mama's hand (betekent: mee komen, want tja nog steeds zegt Ruben helemaal geen zinnig woord) Maar ja dat kan nu even niet. Boos (lees: stampend en gillend) rent hij weer naar buiten en lijkt weer te gaan spelen. Pfff denkt mama. Terwijl ze haar aandacht even aan Lisa geeft ziet ze niet dat Ruben de bijkeuken weer ingelopen is. Bij haar volgende blik naar buiten ligt ongeveer al haar schoenen uit de schoenenkast buiten op de stenen en is Ruben vervolgens bezig met papa's schoenen. Mama roept "niet doen"en kijkt heel boos, hopend dat het helpt. Helaas... niet heel later ziet mama Ruben door de tuin lopen met een mooi t-shirt van haar achter hem aan slepend (tja de wasmand staat ook in de bijkeuken) En dan... eindelijk heeft Lisa haar flesje leeg en kan ze even in de box liggen waardoor mama de gelegenheid heeft om haar zoon te orde te roepen. En de troep weer op de ruimen. Zucht.... peuterpuberteit??? kunnen we het overslaan :-)

3 opmerkingen:

  1. Hallo Esther,

    Allereerst: wat fantastisch te lezen dat jullie een dochtertje hebben,Lisa, en dat zij gezond is. Geweldig! Gefeliciteerd.
    Peuterpuberteit van Ruben, het hoort er allemaal bij. Oh zo fijn dat kindjes met CF zich in hun gedrag als alle andere kinderen ontwikkelen en Ruben zo nu en dan lekker niet luistert en ondeugd uithaalt. Dat doet hij waarschijnlijk vooral nu hij jouw tijd en aandacht moet delen plots. Heel begrijpelijk. Ik wens jou en je gezin een mooie tijd.
    Groetjes,
    oma van Micky.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi Esther,
    Ik heb geen ervaring met 2 kids...maar het lijkt mij dat Ruben er misschien wat moeite mee heeft de aandacht te delen. Eerst was zo'n klein baby'tje wel interessant maar misschien beseft ie nu dat het iets 'blijvends' is en vindt ie dat niet meer zo leuk! Lijkt mij vanzelf wel goed te komen toch?? Suc6 met het opruimen van de schoenen en met opnieuw was draaien :-))
    Groetjes Lydia

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nou Es dat gaat nog wel een jaartje of tig door hoor, dus wen er maar aan. Enne...met of zonder woorden...ze doen toch wel waar ze zin in hebben. Misschien het begin van de deurmat, de traptrede of zoals bij ons afkoelen op je kamer tot je sorry zegt. Alhoewel het sorry nooit zo lang zal duren..

    Nou groet'n uut Veen
    Rianne

    BeantwoordenVerwijderen