family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

vrijdag 27 februari 2009

Lisa's bloeduitslag...

Ondertussen zijn we alweer een dikke week verder... Lisa doet het super geweldig goed!! Eet, drinkt, poept, plast en slaapt zoals het behoort. Het is een heerlijk zoet en mooi meisje. 'k Weet niet of dit wel een objectief beeld is van een mama :-) Ruben is ook helemaal gek van zijn kleine zusje. Wij moeten vaak smeken om een kusje, maar Lisa krijgt er zo wel 10. Maar zoals vele van jullie wel weten zouden we einde van deze week uitslag krijgen van het bloedonderzoek van Lisa. Gelijk na de geboorte is er bloed via de navelstreng afgenomen. Dit wordt nu onderzocht en bekeken of onze kleine meid ook CF heeft. Omdat Lisa het zo ontzettend goed doet en al boven haar geboorte gewicht is hebben Theo en ik goede hoop. Maar de definitieve uitslag is toch erg belangrijk... Helaas loopt het weer eens tegen en konden ze me vandaag niks vertellen. Allemaal communicatie stoornissen in het UMCG en nu maar hopen dat we volgende week meer te weten te komen. Het blijft en is enorm spannend.... dus hopelijk volgende week meer nieuws en hopelijk goed nieuws!!!

vrijdag 20 februari 2009

geboortekaartje

Dit is het geboorte kaartje van onze Lisa

Dit is haar dan.....

Dit is haar dan. Lisa
Op de andere foto zie je hoe Ruben voor het eerst zijn kleine zusje bewonderd. Hij wilde haar wel 'opvreten' :-)

donderdag 19 februari 2009

Lisa, zusje van Ruben

JAAAAAAAAAAAAAAAAAAA daar is ze dan. Op woensdag 18 februari om 05:27 is onze mooie Lisa geboren (nog voor het inleiden aan, jahoe!) Ze is een prachtige dame van 3345 gram en 45 cm. Ze doet het geweldig en we zijn al thuis.

dinsdag 17 februari 2009

eind in zicht,,,

Morgen is THE BIG DAY!!!! Na al vele valse bevalling starten van de afgelopen weken, gaan ze me morgen nu eindelijk inleiden. Voornamelijk omdat deze situatie voor onze Ruben niet erg bevordelijk is. Aldoor van hot-naar-her gesleep, waardoor hij slechter gaat eten. En we willen natuurlijk nu wel zorgen dat hij blijft groeien.... dus gelukkig vond de arts de zwangerschap nu in zo'n stadium dat ik ingeleid mag worden. JAHOE!!!

woensdag 11 februari 2009

weegcontrole

woehoe... 300 gram is Ruben gegroeid. Of ik daar nu heel blij mee ben???? ja zekers hij is niet afgevallen!!, maar als je weet hoeveel tijd, energie en hoeveelheid eten ik naar binnen bij het kleine mannetje heb gepropt, de afgelopen 4 weken, dan is 300 gram niet bijster veel. Toch gaat de groeicurve weer langzaam omhoog en dus waren de arts en dietiste matig enthousiast. We gaan dus op dezelfde voet verder. Hopen dat de curver naar boven blijft gaan!!! Sinds gisteren is er wel een kleine kink in de kabel gekomen, want de koorts en snot zijn weer eens bij ons binnen geslopen. De arts heeft gelijk zijn oren gecontroleerd en ja hoor... die zijn weer geirriteerd. En zo was de arts ook (hahah) dus die belt vandaag met de kno arts om toch over buisjes te overleggen (eindelijk!!) Want bij elke snotneus krijgt Ruben oorpijn en koorts en daardoor gaat hij slechter eten en dus een mindere weerstand en dus nog meer ziek... en zo is het cirkeltje rond. De arts belt zo snel mogelijk met de uitslag van het gesprekje met de kno arts. Ben benieuwd.... En zo waren we weer een ochtendje zoet in het UMCG. Pfff zwaar hoor met zo'n bolle buik. Ja ja ons kleintje zit nl nog steeds 'gezellig' in mijn buik.

donderdag 5 februari 2009

boeketje geduld

Via mijn hyves kreeg ik van iemand een boeketje geduld.... nou dat heb ik ook eerlijk gezegd wel nodig. Want..... DE BABY MAG NU WEL KOMEN!!!! En dat terwijl ik eigenlijk nog maar 36 weken zwanger ben. Ik had gewoon in mijn hoofd dat dit wondertje ook te vroeg zou komen (net als Ruben met 33,5 weken) Maar het vindt het nog altijd erg fijn en mijn buik.... en zo zit ik met een dikke toeter thuis te koekeloeren. Want tja mijn bekken willen niet echt meer en het zorgen voor Ruben vergt momenteel al mijn energie. Beetje saai zo... dus kom maar op met nieuwe uitdagingen. Ruben doet het gelukkig nog steeds erg goed. Volgende week op 'weeg' controle. Kijken of de pakjes energie drank echt aanslaan. Volgens ons is hij wel gegroeid. Zijn buikje en wangetjes voelen weer wat zachter :-)