family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

dinsdag 23 december 2008

twijfels

We gaan ondertussen week 4 in van ziek zijn, kwakkelen, snot, koorts..... Ondertussen is Ruben niet zo enorm ziek meer. gelukkig! Maar sinds een dikke week hoest hij "zijn longen uit zijn lijfje" Soms tot overgeven toe... En tja daar sta je dan als mama. Wat moet ik nu hier weer aan doen?? Bellen naar het UMCG of gewoon afwachten? Aan adviezen rondom mij heb ik vaak ook niks, want de meeste mensen durven ons geen adviezen te geven omdat Ruben toch wel 'een geval apart' is met zijn CF. En dus hang ik maar weer aan de telefoon. Hopelijk vinden ze me in het UMCG geen overbezorgde mama. Ik weet het soms gewoon ook niet meer.

4 opmerkingen:

  1. Lieve Esther, ik kan maar een heel klein beetje voelen denk ik wat jij doormaakt met zo'n ziek klein mannetje... Lise had deze week ineens hoge koorts en ik als mama bezorgt rondslenteren en toch maar spoedeisende hulp gebeld (twas weekend). Ik zou gewoon willen zeggen; je intuitie en gevoel volgen. En als jij het UMCG wilt bellen dan doe je dat gewoon. Daar worden die mensen voor btaals, en jij bent weer (hopelijk) een stukje gerustgesteld. Niks aantrekken van die gedachten, gewoon doen. Jij bent zijn mama en wilt gewoon alles doen wat mogelijk is. And remember; jij doet je best, God doet de rest. You're in my prayers. Liefs, Jis

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Esther,

    Als bejaarde cf-er (41 jaar jong) kan ik je maar 1 advies geven: bellen voor alles!!!! Je wilt zoveel mogelijk longschade voorkomen. Probeer de feiten voor te blijven, niet wachten of het misschien wel weer beter zal gaan. Als er eenmaal schade is is dat niet meer te herstellen. Vinden ze je lastig, jammer dan!!!
    Groeten van Astrid

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dag Esther,

    Als moeder van een dochter van achttien met cf heb ik altijd als ik dat nodig vond gebeld met het cf centrum of de longarts. Mijn dochter en wij mogen dag en nacht, dus ook tijdens feestdagen (AMC), de arts op zijn mobiele nummer bellen. De meeste cf artsen hebben begrip voor de bezorgdheid en vinden het juist verstandig als ouders op hun gevoel afgaan. Deze artsen weten dat ouders beter dan wie dan ook aanvoelen wanneer ze aan de bel moeten trekken. Liever een keer te veel dan een keer te weinig. En...geen schuldgevoel. Jij komt gewoon voor je kind op. Als jij het niet doet, wie dan wel? Het gaat immers om zijn leven. Succes en beterschap.
    Groet, Hedwiche

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Esther,ik ben de moeder van een dochtertje van 2 met cf. Ik herken dit zo goed,mijn dochtertje hoest zich ook bijna de longen uit haar lijf en ik twijfelde dus ook weer om te bellen. Ben uiteindelijk maar naar de huisarts gegaan met haar maar die kon niks vinden. Ja en nu blijft dus de twijfel of ik contact op zal nemen met het umcg.Ik snap precies hoe jij je voelt want ik ben ook altijd bang dat ze me een zeur vinden,maar het berichtje van Astrid geeft me nu wel de doorslag.....ik ga bellen want het gaat hier wel om mn dochtertje. Dank je Astrid!!!dus Esther bellen maar morgen ik doe het ook dan vinden ze ons maar een zeur. sterkte Riekie

    BeantwoordenVerwijderen