family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

donderdag 25 december 2008

mijn lieverds

Hier kan je toch alleen maar verliefd op worden......

woensdag 24 december 2008

gedaan hoor....

Bedankt allemaal voor jullie lieve en bemoedigende berichtjes. Heb ik soms echt wel nodig. Maar ik heb gisteren naar het UMCG gebeld. Goed hé?!! hahah De arts vond het helemaal niet raar en juist heel goed (pffff) Ruben is dus weeeeeeeeeeeeeeeeeer aan een antibiotica kuur. De derde in nog geen 2 mnd. Na het weekend moet hij goed opgeknapt zijn en anders weer bellen. Dan moet er toch verder onderzoek gedaan worden of er iets 'onzichtbaars' aan de hand is. Ondertussen strijden we moedig verder en hopen we dat we toch gezellige kerstdagen zullen hebben. Al zal dat gewoon thuis zijn....

dinsdag 23 december 2008

twijfels

We gaan ondertussen week 4 in van ziek zijn, kwakkelen, snot, koorts..... Ondertussen is Ruben niet zo enorm ziek meer. gelukkig! Maar sinds een dikke week hoest hij "zijn longen uit zijn lijfje" Soms tot overgeven toe... En tja daar sta je dan als mama. Wat moet ik nu hier weer aan doen?? Bellen naar het UMCG of gewoon afwachten? Aan adviezen rondom mij heb ik vaak ook niks, want de meeste mensen durven ons geen adviezen te geven omdat Ruben toch wel 'een geval apart' is met zijn CF. En dus hang ik maar weer aan de telefoon. Hopelijk vinden ze me in het UMCG geen overbezorgde mama. Ik weet het soms gewoon ook niet meer.

vrijdag 5 december 2008

sinterklaas en zijn Pieten

om nog even in de stemming van vandaag te komen....

daar gaan we weer....

Sinds vorige week zit ook onze Ruben weer in de lappenmand. Hoge koorts en snot... tja en dan zit een antibiotica kuur weer snel op ons te wachten. Helaas! Sinds maandag gebruiken we weer Augmentin en ik moet zeggen dat hij snel opknapt. Gelukkig. Ruben is en blijft een lekkere peutertje en dus kan hij naast heel lief zijn ook enorm ondeugend en jengelend zijn. Pfff handen vol heb ik er aan, haha Gelukkig wilde oma wel een dagje en een nachtje op hem passen. Kan ik even bijslapen en relaxen :-) Is ondertussen ook wel nodig met een dikke buik. Bijna 28 weken zwanger zijn we nu. Schiet al lekker op. Gisteren al een gesprek gehad met de kinderarts. Want pas na de geboorte wordt getest of de baby CF heeft of niet. En tja ik had natuurlijk een aantal eisen hoe het allemaal moet gaan verlopen (hoezo zwangerschapshormonen, haha) Maar het was goed om alles even door te spreken. Nu maar hopen dat deze kleine langer blijft zitten dan onze Ruben. En dat er geen CF wordt ontdekt. Gelukkig is dat niet aan ons en vertrouwen we erop dat het goed komt. Hoe dan ook.... De baby doet het tot nu toe super goed in mijn buikje. Ik voel het al goed spartelen en we zijn reuze benieuwd naar dit nieuwe wereldwonder. Helaas is onze buurvouw afgelopen weekend met 24 weken al bevallen. Het jongetje heeft het niet overleefd. Dan zie je maar dat het allemaal niet vanzelf sprekend is dat het goed gaat met een zwangerschap. Wat een verdrietig gebeuren hé?! Leven en dood liggen zo dicht bij elkaar....