family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

woensdag 19 november 2008

UMCG controle

Vanochtend moesten we met Ruben weer voor controle naar het UMCG. Ruben doet het eigenlijk erg goed, dus we hadden niet veel bijzonders verwacht. En gelukkig is dat ook zo. Alleen ta... die kilo's willen er maar niet aan komen. Pfff zoals mijn vorig stukje al laat zien, doen we ons uiterst best om Ruben te laten eten.... maar ja nu hij ook nog heeft leren lopen (lees: rennen) gaat zijn energie daar naar toe en naar dat irritante CF Hij was helemaal niks gegroeid in de afgelopen 4 maanden!! Grr Dus toch een aandachtspuntje en helaas stiekem ook wel een beetje een stress puntje. De arts nam sondevoeding namelijk al in zijn mond en daar zitten we natuurlijk niet op te wachten. En zo gaan we weer dapper verder en proberen we onze kleine jongen goed te laten eten. Gelukkig was de arts verder zeer tevreden en kunnen we vol goede moed verder. 14 januari is Rubens eerste grote controle. Dus de witte emmertjes zijn al in huis..... (voor degene die nu denken "witte emmertjes??" we moeten 3 dagen Rubens ontlasting in deze emmertjes deponeren)

vrijdag 14 november 2008

"hij ziet er toch goed uit!!"

Pfff eten en peuters... geen leuke combinatie. Wie heeft dat uitgevonden??? Wat een gedoe om Ruben goed en gezond te laten eten. Ik vind het maar een lastig onderwerp en het kost me dan ook een hoop energie. Wat tja... Ruben blijft natuurlijk gewoon een peuter die zijn eigen willetje ontdekt. Maar ja... hij moet toch genoeg eten binnen krijgen om te groeien en niet ziek te worden. Wat een dillema's. Mijn grote opvoedkundige gedachten over tv kijken tijdens het eten moest wel bijgesteld worden. Want tja onder genot van Bumba of Hopla gaat dat mondje vaker open dan zonder afleiding.... wie had dat ooit gedacht dat ik deze opvoedkundige gedachte in de vuilnisbak ging gooien. hahah Inderdaad onze Ruben ziet er prima uit :-) Heerlijk ventje. Maar ja daar doen we dan ook onze GROTE moeite voor. En tja dat zien de mensen dan weer niet. Ik vind het ook elke keer een gedoe om uit te leggen waarom hij goed moet eten ... alsof ik mijn eigen 'bezorgdheid' goed moet praten. Pfff Lastig hoor!

woensdag 5 november 2008

het is gelukt...

en deze keer zonder ongelukken! Heerlijk in het bos/ park gewandel.
Mooie mannen heb ik hé?!