family Visser

Dit zijn wij... de familie Visser. Papa (Theo), mama (Esther), Ruben (10) en Lisa (8).

Wij zijn een heel gewoon gezin maar toch ook een beetje bijzonder. Omdat Ruben taaislijmziekte heeft maken we soms hele leuke dingen mee en soms ook nare dingen.

In deze blog vind je onze leuke en minder leuke belevenissen.

maandag 29 september 2008

voor het eerst

oke ik ben zwanger en ietsjes gevoeliger... euh... oke ik heb vanacht enorm beroerd geslapen omdat Ruben en ik vol met snot zitten, oke... dat zijn misschien wel de oorzaken. Maar toch... voor het eerst, sinds we weten dat Ruben CF heeft, was ik enorm overstuur dat hij altijd medicijnen moet gebruiken, dat we altijd moeten opletten dat hij goed eet enz enz Ik was er even gewoon heel moe van!!! Gelukkig heeft Theo een brede schouder waar ik goed op uit kan huilen :-) En toch... zijn we enorm dankbaar dat Ruben het zo ontzettend goed doet! We snotteren heel wat af de afgelopen dagen, maar het lijkt gewoon bij een verkoudheidje te blijven.

vrijdag 12 september 2008

zucht....

Gisteren las ik dat er weer iemand is overleden met CF. En deze keer zelfs een jongetje van maar 7 jaar. Een indrukwekkend verhaal trouwens. Het was een dapper ventje wat ik zo op de weblog kon lezen. Maar wat een verdriet... Ik voel me dan bijna egoistisch als ik dan zelf gelijk aan onze Ruben moet denken. Ruben doet het super en we hebben momenteel helemaal geen indruk dat hij ooit ziek gaat worden. Natuurlijk weet ik dat niet iedereen zo heel jong steft en natuurlijk weet ik dat het ook mogelijk is om fluitend door het leven te gaan met CF. Maar toch... zucht.... het verhaal van dit jongetje heeft me wel weer stil doen laten staan aan de ernst van de ziekte en daar word ik heel eerlijk gezegd niet heel vrolijk van. Theo (mijn man) zei laatst al dat ik niet alle verhalen moet lezen. Maar ondanks dit verdrietig verhaal (en die van Lisa een paar weken geleden) zijn er ook een heleboel mooie verhalen te lezen. Verhalen waar ook wij weer van kunnen leren. Dus ik blijf andere weblogs (of is het webloggen) maar gewoon lezen.

vrijdag 5 september 2008

langzaam maar zeker....

Heeeeeeeeel langzaam begin ik me wat beter te voelen. Ben ondertussen in mijn 15de week van de zwangerschap beland. Dus ik ben al genoeg weken ziek geweest :-) Het gaat niet alleen goed met mij, maar ook Ruben doet het nog steeds SUPER. Het is een prachtig ventje en hij ontwikkelt zich zoals het behoord. De foto's zijn afgelopen woensdag genomen dus echt actueel. Wat een kerel hé?!
Grijns
Chameur